Τι είναι το DLNA

Το Digital Living Network Alliance (DLNA) είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που ιδρύθηκε το 2003. Κύριος στόχος του ήταν η ανάπτυξη προτύπων που επιτρέπουν την εύκολη κοινή χρήση ψηφιακών αρχείων πολυμέσων μεταξύ συσκευών μέσα σε ένα οικιακό δίκτυο, όπως τηλεοράσεις, υπολογιστές, smartphones και άλλος εξοπλισμός πολυμέσων. Η τεχνολογία αυτή ήταν ιδιαίτερα σημαντική στα τέλη της δεκαετίας του 2000 και στις αρχές της δεκαετίας του 2010, όταν οι τηλεοράσεις άρχισαν να ενσωματώνουν θύρες δικτύου, επιτρέποντας άμεση σύνδεση σε τοπικά δίκτυα. Έτσι, οι τηλεοράσεις μπορούσαν να ενσωματωθούν σε οικιακά δίκτυα υπολογιστών, καθιστώντας δυνατή την παρακολούθηση βίντεο χωρίς άμεση σύνδεση HDMI.

Πώς λειτουργεί το DLNA

Το DLNA λειτουργεί μέσα σε ένα τοπικό δίκτυο, όπου όλες οι συσκευές πρέπει να διαθέτουν διευθύνσεις IP που ανήκουν στο ίδιο υποδίκτυο (για παράδειγμα, 192.168.1.10 και 192.168.1.20). Ουσιαστικά, το DLNA είναι ένα σύνολο πρωτοκόλλων σχεδιασμένων για να επιτρέπουν την απρόσκοπτη επικοινωνία μεταξύ συμβατών συσκευών στο δίκτυο.

Για τη χρήση του DLNA απαιτείται ένας διακομιστής — συνήθως ένας υπολογιστής ή μια συσκευή NAS (Network Attached Storage) με εξειδικευμένο λογισμικό. Ο διακομιστής σαρώνει το τοπικό δίκτυο για να εντοπίσει συσκευές με υποστήριξη DLNA. Μόλις εντοπιστούν, δημιουργείται ένα κοινό περιβάλλον πολυμέσων, στο οποίο η πρόσβαση γίνεται συχνά μέσω λειτουργιών όπως «Κοινή χρήση πολυμέσων» ή «DLNA Server».

Αυτή η ρύθμιση επιτρέπει στους χρήστες να προβάλλουν βίντεο, φωτογραφίες και άλλα αρχεία πολυμέσων που είναι αποθηκευμένα σε υπολογιστή ή NAS απευθείας στην οθόνη της τηλεόρασης. Η σύνδεση πραγματοποιείται μέσω διευθύνσεων IP: ο διακομιστής διαβάζει τα αρχεία πολυμέσων και τα μεταδίδει μέσω του δικτύου, ενώ η τηλεόραση παρέχει το περιβάλλον πλοήγησης και επιλογής του επιθυμητού περιεχομένου.

Η άνοδος και η παρακμή του DLNA

Το DLNA γνώρισε ευρεία υιοθέτηση με την εμφάνιση των έξυπνων τηλεοράσεων γύρω στο 2010, απλοποιώντας σημαντικά την τοπική κοινή χρήση πολυμέσων. Πριν από το DLNA, οι χρήστες συνήθως αντέγραφαν βίντεο σε USB sticks ή συνέδεαν υπολογιστές με τηλεοράσεις μέσω καλωδίων HDMI. Το DLNA εξάλειψε αυτές τις δυσκολίες επιτρέποντας την αναπαραγωγή πολυμέσων μέσω τοπικού δικτύου.

Ωστόσο, μετά το 2016 η κατάσταση άρχισε να αλλάζει με τη ραγδαία ανάπτυξη των υπηρεσιών streaming. Καθώς οι εφαρμογές των έξυπνων τηλεοράσεων παρείχαν πρόσβαση σε τεράστιες βιβλιοθήκες διαδικτυακού περιεχομένου, η ανάγκη για τοπικά αποθηκευμένα αρχεία — και κατά συνέπεια το DLNA — άρχισε να μειώνεται.

Η μείωση της δημοτικότητας του DLNA επιταχύνθηκε περαιτέρω από τεχνολογίες όπως το Google Chromecast και το Apple AirPlay. Αυτές οι λύσεις επιτρέπουν τη μετάδοση περιεχομένου στην τηλεόραση με ένα μόνο κλικ, χωρίς την ανάγκη ρύθμισης λογισμικού διακομιστή πολυμέσων. Ως αποτέλεσμα, το DLNA σταδιακά έχασε τη σημασία του υπέρ πιο φιλικών προς τον χρήστη τεχνολογιών streaming.

Σύμφωνα με το DLNA Alliance, περισσότερες από 4 δισεκατομμύρια συσκευές έχουν πιστοποιηθεί με DLNA. Ωστόσο, παραμένει ασαφές πόσες από αυτές χρησιμοποιούνται ακόμη ενεργά και πόσες έχουν καταστεί παρωχημένες ή αποσυρθεί.

Με την πάροδο του χρόνου, οι κατασκευαστές άρχισαν να διακόπτουν την πιστοποίηση DLNA για τα προϊόντα τους:

• Η Samsung σταμάτησε την πιστοποίηση τηλεοράσεων το 2015 και κινητών συσκευών το 2016.
• Η LG διέκοψε την πιστοποίηση τηλεοράσεων το 2016, αν και μοντέλα με υποστήριξη DLNA συνέχισαν να παράγονται για κάποιο διάστημα.
• Η Sony διέκοψε την πιστοποίηση το 2017.
• Η Panasonic ακολούθησε το 2019.

Συμπερασματικά, το DLNA — κάποτε μια αξιόπιστη και ευρέως χρησιμοποιούμενη λύση για την κοινή χρήση πολυμέσων — έχει καταστεί ολοένα και πιο παρωχημένο, καθώς τη θέση του έχουν πάρει σύγχρονες τεχνολογίες streaming. Παρ’ όλα αυτά, ορισμένοι κατασκευαστές εξακολουθούν να ενσωματώνουν λειτουργίες DLNA στις συσκευές τους, αν και σήμερα σπάνια προβάλλονται λόγω της περιορισμένης χρήσης τους.

Κατηγορίες συσκευών συμβατών με DLNA