Οι όροι 2×2 και 4×4 άρχισαν να χρησιμοποιούνται ευρέως μετά το 2009, με την εισαγωγή του Wi-Fi 4 και την υλοποίηση της τεχνολογίας MIMO. Το MIMO σημαίνει Multiple Input Multiple Output («πολλαπλές είσοδοι, πολλαπλές έξοδοι») και αυξάνει το εύρος ζώνης μέσω της χρήσης πολλαπλών κεραιών. Με τον χωρικό διαχωρισμό των κεραιών ή με την αλλαγή της πόλωσης του σήματος, μπορούν να μεταδοθούν περισσότερα δεδομένα ταυτόχρονα, βελτιώνοντας σημαντικά τη συνολική ταχύτητα. Μια άλλη προσέγγιση είναι η χρήση πολλαπλών πομπών και δεκτών. Ωστόσο, για να λειτουργούν αποτελεσματικά αυτές οι τεχνολογίες, πρέπει να υποστηρίζονται τόσο από τον δρομολογητή όσο και από τη συνδεδεμένη συσκευή, όπως μια τηλεόραση ή ένα smartphone.
Για παράδειγμα, το Wi-Fi 4 μπορεί να φτάσει ταχύτητες έως 600 Mbps με τη χρήση τεσσάρων κεραιών, ενώ το Wi-Fi 5 μπορεί να επιτύχει έως 6,77 Gbps με υποστήριξη 8×8 MU-MIMO. Γενικά, όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των κεραιών και των χωρικών ροών, τόσο υψηλότερη είναι η δυνητική ταχύτητα μετάδοσης και η συνολική απόδοση του δικτύου.
Ερμηνεία των 2×2, 3×3 και 4×4
Έτσι προέκυψαν οι ονομασίες 2×2, 3×3 και 4×4. Για κάποιο χρονικό διάστημα ερμηνεύονταν με διαφορετικούς τρόπους, αλλά τις περισσότερες φορές εξηγούνταν με βάση τον αριθμό των κεραιών της συσκευής, καθώς αυτό ήταν ευκολότερο να γίνει κατανοητό.
Το Wi-Fi 2×2 συνήθως γινόταν αντιληπτό ως δρομολογητής που υποστηρίζει τέσσερις κεραίες. Το Wi-Fi 3×3, ένας σχετικά σπάνιος χαρακτηρισμός, περιγραφόταν συνήθως ως δρομολογητής με έξι κεραίες — συνήθως δύο για τη ζώνη των 2,4 GHz και τέσσερις για τη ζώνη των 5 GHz. Το Wi-Fi 4×4 συχνά αναφερόταν σε δρομολογητές με οκτώ κεραίες, ιδιαίτερα σε μοντέλα που βασίζονταν στο πρότυπο Wi-Fi 5.
Στο πλαίσιο των επεξηγήσεων μάρκετινγκ, το 1×1 περιγραφόταν ως δύο κεραίες: μία για εκπομπή και μία για λήψη. Ωστόσο, υπάρχει και μια πιο τεχνική ερμηνεία αυτών των διαμορφώσεων.
Εναλλακτική τεχνική ερμηνεία και σύγχρονα πρότυπα
Ένας πιο ακριβής τρόπος ερμηνείας διαμορφώσεων όπως 1×1, 2×2 και 4×4 είναι η εστίαση στις ροές δεδομένων και όχι στον φυσικό αριθμό των κεραιών. Σε αυτήν την ερμηνεία, ο πρώτος αριθμός αντιπροσωπεύει τον αριθμό των ροών εκπομπής και ο δεύτερος τον αριθμό των ροών λήψης.
Μια διαμόρφωση 1×1 περιλαμβάνει μία διαδρομή εκπομπής και μία διαδρομή λήψης και αντιπροσωπεύει τη βασική διάταξη χωρίς τεχνολογία MIMO. Μια διαμόρφωση 2×2 χρησιμοποιεί δύο διαδρομές εκπομπής και δύο διαδρομές λήψης, κάτι που υπό ιδανικές συνθήκες μπορεί να διπλασιάσει αποτελεσματικά τη δυνητική ταχύτητα μετάδοσης σε σύγκριση με το 1×1. Μια διαμόρφωση 4×4 περιλαμβάνει τέσσερις διαδρομές εκπομπής και τέσσερις διαδρομές λήψης, αυξάνοντας περαιτέρω το εύρος ζώνης σε σχέση με τη βασική διαμόρφωση.
Με την εμφάνιση νεότερων προτύπων, όπως το Wi-Fi 6 και το Wi-Fi 7, αυτές οι ονομασίες έχουν σε μεγάλο βαθμό χάσει τη σημασία τους. Τα σύγχρονα πρότυπα περιλαμβάνουν προηγμένες τεχνολογίες για τον συνδυασμό και τη διαχείριση των ροών δεδομένων, οι οποίες δεν συνδέονται αυστηρά με τον ορατό αριθμό κεραιών ή με τα επιμέρους χαρακτηριστικά του δρομολογητή. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτές οι ονομασίες χρησιμοποιήθηκαν περισσότερο για σκοπούς μάρκετινγκ παρά ως ακριβείς τεχνικές παράμετροι.
Σήμερα, οι δρομολογητές μπορεί να διαθέτουν δύο, τέσσερις ή έξι κεραίες και να λειτουργούν σε μία ζώνη (2,4 GHz), σε δύο ζώνες (2,4 GHz και 5 GHz) ή σε τρεις ζώνες (2,4 GHz, 5 GHz και 6 GHz). Γι’ αυτόν τον λόγο, είναι προτιμότερο να εστιάζουμε στις λεπτομερείς τεχνικές προδιαγραφές παρά σε εντυπωσιακούς όρους μάρκετινγκ.
